ramiz karaeski

"ömer geldi yanıma. dayı dedi: "beni öldürdüler dayı."

o zaman git konuş onlara : ramiz karaeski emaneti olan bu şehri istanbulu geri alacakmış de de onlara tamamı yiğen

kabadayılığı bize tam anlamıyla öğreten, reel hayatında çok güzel şiir okuyan vefat eden ünlü. mekanı cennet olsun

bir ara hepimizi şair yapan kral insan

portakalı soymadan içinden ne çıkacak bilemem kardeş

“her şeyi silip yeniden başlarız.”
mathieu gülümsedi:
“her şey silinir silinmesine, ama başlanmaz yeniden.”

ömer iyi çocuktu ama fena bir kusuru vardı.
insanlara fazla güveniyordu.
sırf seviyor diye onları tanıdığını zannediyordu.
eğer geri dönüp söyleyebilseydim söylerdim.
‘ömer derdim her ihanet sevgi ile başlar.

sözler verilir sözler unutulur gün gelir ihanet eden sadakat ister

jilet ahmet sevdiğimiz bi abimizdi ee janti adamdı
adabı giyinmeyi çok iyi bilirdi
mesela ben bilmem
çok gülerdi
ben gülmem
o kapıdaki arkadaş abi köye para dediğinde sırtını dönerdi
ben dönmem
agop abi beni kapıdan al dediğinde dalga geçerdi
ben geçmem
agop ocak senin
jilet ahmet sevdiğimiz bi abimizdi ama parayı da bi tuhaf dağıtırdı
ne varsa elinde yine döner dolaşırdı onun elinde kalırdı
benim kalmaz
bizde para masaya konur herkes ihtiyacı kadarını alır
jilet abim silahını adamına taşıtırdı
ben silahımı saklamam
abim bu masaya şöyle fiyakalı (burnunu çeker) ama birazda yamuk otururdu
ben arkamı arkadaşlara verince şöyle yaslanırım bi geriye
şşş (gözüyle işaret edip yanına çağırır)
koltuk sende kalsın kardeş
arkamda durma yeter
  • /
  • 2